మేలుకో నేస్తమా! నాతో కదిలి రావాలి నువ్వు

 

కైఫీ అజ్మి రచించిన Aurat కి స్వేచ్ఛానువాదం... 


మేలుకో నేస్తమా! నాతో కదిలి రావాలి నువ్వు

యుద్ధ జ్వాలలు రగులుతున్నాయి ప్రపంచంలో నేడు

నుదుటి రాతలూ, కాలం పరుగులు, కలిసి పంచుకున్నాయి ఒకే ఆశలు నేడు

మదిర పాత్రలో మధువు మరుగుతోంది అగ్నిపర్వతంలా నేడు

సౌందర్యము ప్రేమము ఒకే ప్రాణం ఒకే ఆత్మ అయ్యే నేడు


ఏ అగ్ని జ్వాలలలో నేను తప్తమవుతున్నానో తప్తమవ్వాలి నువ్వు

మేలుకో నేస్తమా! నాతో కదిలి రావాలి నువ్వు


జీవితం పోరాటంలో ఉంది, ఓర్పుల నిగ్రహంలో కాదు

పరవళ్లు తొక్కే బ్రతుకు రక్తంలో ఉంది, బెదిరిన కన్నీటిలో కాదు

చేతులు చాచి ఎగరడంలో గుబాళింపు ఉంది, నీ నల్లని కురులలో కాదు

స్వర్గం వేరొకటి ఉంది, మగని పక్కన కాదు


ఆ స్వతంత్రపు వీధులలో స్వేచ్ఛగా విహరించాలి నువ్వు

మేలుకో నేస్తమా! నాతో కదిలి రావాలి నువ్వు


దిక్కు దిక్కునా చితాగ్నులు మండుతున్నాయి నీ కోసం

కర్తవ్యం అన్న ముసుగులో మృత్యువు మసులుతోంది నీ కోసం

దయతో కోమలంగా నువ్వు చేసే పనులన్నీ, అవుతాయి శాపం నీ కోసం

కాలకూటపు విషం, అవుతాయి ప్రపంచపు గాలులు నీ కోసం


ఋతువునే మార్చేయ్యి, ఎదగాలంటే విప్పరాలంటే నువ్వు

మేలుకో నేస్తమా! నాతో కదిలి రావాలి నువ్వు


విలువ ఇప్పటిదాకా నీది, చరిత్ర ఇంకా తెలుసుకున్నదే కాదు

నీలో నివురుగప్పిన నిప్పు కూడా ఉంది, ఉత్త కన్నీటి ధారలే కాదు

నువ్వు మసకబారని నిజానివి, కేవలం అందమైన కథే కాదు

నీ మొత్తం వ్యక్తిత్వం ఒక ప్రత్యేకత, ఒక్క నీ యవ్వనమే కాదు


నీ చరిత్ర యొక్క శీర్షిక మార్చాలి నువ్వు

మేలుకో నేస్తమా! నాతో కదిలి రావాలి నువ్వు


తరతరాల కట్టుబాటలు తెంచుకు రా, ఆచారాల బండలు బ్రద్దల కొట్టుకు రా

సుఖాల ఎండమావి మాపుకు రా, బలహీనతల ముసుగు మసిచేసి రా

నీ గొప్పతనానికి నువ్వే గీసుకున్న నీ బరి, తెగించి ముందుకి దూకి రా

ఇదీ ఒక బందిఖానానే, ఈ ప్రేమ సంకెళ్లు ఖండించి రా


ఈ బాటలో ముళ్ళనే కాదు, పూలని కూడా తొక్కి రావాలి నువ్వు

మేలుకో నేస్తమా! నాతో కదిలి రావాలి నువ్వు


ప్రవచనమనే పేరుతో తిరిగి నీ సంకల్పాన్ని నీరు కార్చే భాషణాల్ని ఖండఖండాలు చేయ్

నీ కాళ్లు కట్టిపడేసిన ఆ బాసలు ఆ గొలుసులు తెంచేయ్

ఈ హారం ఈ పచ్చల కంఠాభరణం దాన్ని కూడా తీసేయ్

ఈ స్మృతులు ఈ ధర్మాలు మగవారు పెట్టిన ప్రమాణాలు జవదాటి వచ్చేయ్


సుడి గాలియై వేగంగా తొర్లాలి నువ్వు, వడగాలిగా ఉడికిపోవాలి నువ్వు

మేలుకో నేస్తమా! నాతో కదిలి రావాలి నువ్వు


నువ్వు అరిస్టాటిల్ తర్కానివి, నువ్వు సౌందర్య దేవత భాస్వరం

అనంతాకాశం నీ అధీనం, భూమండలం నీ పాదాక్రాంతం

ఆహా, ఎత్తు, వడి వడిగా ఎత్తు, విధి అడుగుల మడుగులు నుంచి నీ లలాటం

ఆగను నేను, ఆగదు సమయం


కొట్టుమిట్టాడతావు ఇంకెన్నాళ్లు, ధృడ నిశ్చయంతో సాగాలి ఇక నువ్వు

మేలుకో నేస్తమా! నాతో కదిలి రావాలి నువ్వు


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

సుదీర్ఘ యానం

నా ప్రాణ స్నేహితుడు గురు   ప్రకాష్ నాలుగు రోజులు క్రితం తాను వ్రాసిన ఆంగ్ల పద్యం  All these years  నాకు పంపించాడు. అతని పద్య కౌసల్యం నన్ను అబ్బుర పరచింది. సమవయస్కులం కావడం వల్ల అతని ఆలోచనలు నన్ను ప్రేరేపింప చేసాయి. అతని పద్యాన్ని కింద స్వేఛ్చనువాదం చేశాను. అనువాదం లో తప్పులు నావి ఒప్పులు మరియు భావాలూ నా మిత్రుడివి. సుదీర్ఘ యానం ( translated from English. For the original by Guru Prakash click  All these years ) దాగి ఉన్నావు పదాల మధ్య కానీ  సుదీర్ఘ యానంలో గుర్తించలేదు నిన్ను ఏ వాక్యంలో స్తంభించావు ఉచ్వాసనిశ్వాసల సంధిలో కానీ సుదీర్ఘ యానంలో దక్క లేదు నీ అనుభూతి ఏనాడు నుంచున్నావు నా ప్రియ సంగీతఝరులలో  నిశ్శబ్దంగా కానీ సుదీర్ఘ యానంలో సరిగమల అలజడిలో నీ ఒడిని వదిలేసి  శూ న్యుడనయ్యాను అనంత విశ్వంలో ఆణువణువూ జీవించే అవధి లేని కుటీరం నువ్వు  కానీ సుదీర్ఘ యానంలో జిలుగు వెలుగుల వేటలో వెతికాను నీ లేమి కోసం సర్వ జీవాజీవ కోటిని కదిలించే శక్తివి నువ్వు కానీ సుదీర్ఘ యానంలో భౌతిక ప్రపంచంలో అందుకోలేనంతగా నిగూఢమయ్యావు ఈ సుదీర్ఘ యాన...
Read more

వేలకొద్ది ఆశలు అలాటివి

  గాలిబ్  (1797 - 1869)  రచించిన ఘజల్    హజారోన్ క్వాహిషే ఏసీ   కి స్వేచ్ఛానువాదం...        వేలకొద్ది ఆశలు అలాటివి,  ప్రతీ ఆశకై అది తుది శ్వాస  అయ్యింది     ఎన్నో తీరాయి నా కోరికలు అయినా తిరిగి కొంత తక్కువ అయ్యింది     భయం ఎందుకు ప్రియ ఘాతి, ఇంక ఏముంటుంది నా కంఠంలో     ఆ రక్తం ధారలుగా ప్రతి రోజూ ప్రతి ఊపిరిలో కన్నీరు అయ్యింది     కూడబెట్టిన పుణ్యం నిండుకుంటే, తిరిగి మానవ జన్మే, వింటూనే ఉన్నాం ఇదేదో     కాలరాసే అవమానాలు క్రమ్ముకుంటే నీ వీధిలో నా బ్రతుకు చీకటి అయ్యింది     అందనంత ఎత్తులో ఉన్నావని విర్రవీగకు, నేల జారగలవు త్రుటిలో       కొప్పు ముడి వీడినంతనే అందాల నీ కురుల నిడివి తెల్లము అయ్యింది     అయినా తనకి లేఖ వ్రాయాలంటే ఎవరైనా, వ్రాయించుకోండి నాతో     ప్రొద్దు పొడుస్తూనే కలం చెవిలో పెట్టుకుని బయలుదేరడం అయ్యింది     మధువు తాగుతానని పేరుబడింది నాకు, ఈ ఝాములో ఈ ఊరులో     మళ్ళీ లోకంలో సురామృత కలశం మధించే  స...
Read more

మట్టి

   టి ఎస్ ఎలియట్ (1888 - 1965)  రచించిన కవిత    ది రాక్ (1934)   కి స్వేచ్ఛానువాదం...        గగన సీమలలో పక్షిరాజు పైకెగిసింది     వేటగాడు జాగిలాలతో పాటు సంచారం చేస్తున్నాడు     ఓ చుక్కల నిత్య భ్రమణమా     ఓ ఋతువుల నిర్ధేశిత పునరావృతమా     ఓ వసంత శిశిరాల, జనన మరణాల ప్రపంచమా     అంతులేని వలయం ఈ తలపు ఈ కర్మ,     అంతులేని కల్పన, అంతులేని శోధన,  తెస్తాయి     ఎరుక చలనాల గూర్చి, కానీ అందదు నిశ్చలత్వం     ఇస్తాయి వాగ్విద్య, కానీ  వినబడదు నిశ్శబ్దంలో నిర్దేశం     మాటల అర్థం అందుతుంది, కానీ శృతి తెలియని అజ్ఞానం మిగులుస్తుంది     మన విషయ జ్ఞానం మనల్ని మరింత దరికి చేరుస్తుంది అజ్ఞానానికి     మన అజ్ఞానం మరలుస్తుంది మర్త్యుని దగ్గరకు     మృత్యువు వడి లోకేగాని, బ్రహ్మైక్య ఆనందంలోకి కాదు.     ఎక్కడా జీవితం బ్రతకడంలో ఖర్చు అయిపోయినది ?      ఎక్కడ ఆ వివేకం, శాస్త్ర పరిజ్ఞానంలో కోల్పోయినది ?    ...
Read more